Uroczystość 100-lecia parafii Lubomierz

100-LECIE PARAFII PW. ŚW. JÓZEFA OBLUBIEŃCA NMP W LUBOMIERZU.

W piątek 2 sierpnia w święto Matki Boskiej Anielskiej z Porcjunkuli Nasz Kościół pw. św. Józefa Oblubieńca NMP wypełnił się po brzegi wiernymi, którzy przyszli świętować 100-lecie parafii. Jubileuszowej Eucharystii przewodniczył metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski. Wraz z nim Eucharystię koncelebrowali liczni przybyli kapłani. We wspólnej modlitwie wzięli udział przedstawiciele władz: wójt Gminy Mszana Dolna Bolesław Żaba, radni gminy Jan Wojciarczyk i Krzysztof Gniecki oraz sołtys wsi Lubomierz Kamil Wojtyczka siostry zakonne, poczty sztandarowe – Związku Podhalan w Lubomierzu, OSP w Lubomierzu oraz licznie zgromadzeni parafianie i goście. Przybyłych na obchody jubileuszu powitał tutejszy proboszcz o. Piotr Głód, który przypomniał krótko historię parafii, erygowanej w 1919 roku, mówiąc: Przeżywamy stulecie istnienia naszej parafii. Przeżywamy ten jubileusz w myśl słów św. Pawła „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”. Następnie w imieniu wszystkich zebranych powitał arcybiskupa Marka Jędraszewskiego oraz wyraził swą radość z jego obecności. Poprosił także o przewodniczenie Mszy Świętej i wygłoszenie Słowa Bożego.

– Nie możemy ulec kolejnemu kłamstwu co do Boga i człowieka. Kłamstwu, które chce nas znowu poddać w niewolę. Najświętsza Maryja Panna i św. Józef swoją postawą w pełni czasów pokazali nam co znaczy być wolnym, poprzez swoje wsłuchiwanie się w Boży głos, podjęcie tego, czego Bóg od nich oczekiwał– mówił w homilii abp Marek Jędraszewski.

Na zakończenie Eucharystii parafianie podziękowali arcybiskupowi za odprawioną Mszę Świętą i wygłoszone Słowo Boże. Podarowali również malowany na szkle obraz patrona parafii św. Józefa. Parafianie złożyli arcybiskupowi serdeczne życzenia z okazji niedawno obchodzonych 70. urodzin. Życzyli wielu lat w zdrowiu, by wszyscy wierni wytrwale mogli bronić wartości rodzinnych i moralnych oraz mogli umacniać się jego świadectwem:
– Życzymy byś zawsze jak do tej pory stanowczo mówił „tak” lub „nie”, bo w świecie, w którym żyjemy wszystko jest rozmyte i dobrze jest słyszeć proste przesłanie, aby nie zgubić się w rzeczywistości pełnej niejasnych wartości (…) Nasz kapłanie, na ciężkie czasy „masz zwyciężać”, a to dobro, które dajesz z siebie i otwartość na drugiego człowieka – oby do Ciebie wracały.
Po tych słowach odśpiewano arcybiskupowi życzenia. Oprawę muzyczną uroczystości uświetnił śpiew chóru parafialnego „Jutrzenka” pod kierunkiem organisty parafii Artura Majchrzaka oraz młodzi muzykanci naszej parafii.
Po Mszy Świętej odbyła się procesja Eucharystyczna wokół świątyni, którą poprowadził Biskup.
Lubomierz został założony w 1600 roku przez Sebastiana Lubomirskiego, właściciela tych ziem. Od początku swojego istnienia, aż do wieku XX Lubomierz należał do parafii w Niedźwiedziu pod wezwaniem św. Sebastiana, męczennika. W 1913 roku z inicjatywy ks. Józefa Bajdy, rezydującego w Lubomierzu, rozpoczęto budowę obecnego kościoła i plebanii. Budowę kościoła ukończono w 1915 roku, a w 1919 roku przy kościele została erygowana parafia pod wezwaniem św. Józefa Oblubieńca. Kościół jest drewniany, o konstrukcji zrębowej. Od 21 kwietnia 1934 roku opiekę duszpasterską nad parafią lubomierską przejęli franciszkanie z Prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię. Pierwszy franciszkański administrator o. Teofil Bazan wybudował plebanię, którą wojsko niemieckie 4 lipca 1943 roku spaliło w akcie zemsty za popieranie ruchu oporu. Wtedy też trzej zakonnicy wywiezieni zostali do więzienia w Nowym Sączu, a później do obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau. Budynek plebanii odbudowano po wojnie. W latach powojennych w kościele dokonano licznych remontów: powiększono galerię na wieży kościelnej, założono nowe okna, odnowiono stacje Drogi Krzyżowej, wykonano ławki i konfesjonały, ogrodzono także plac kościelny. W roku 1961 kościół wzbogacił się o 10 głosowe organy pneumatyczne. Na wieży sygnaturowej znajduje się niewiadomego pochodzenia dzwon zabytkowy z 1773 roku, zaś na dzwonnicy dwa dzwony ufundowane w 1966 roku. Pod koniec lat pięćdziesiątych w pobliżu budynku mieszkalnego zbudowano drewniany budynek, zwany „Albertówką” – od imienia ówczesnego sekretarza prowincji, o. Alberta Wojtczaka – który czuwał nad jego budową. W budynku tym urządzono pomieszczenia wakacyjne dla kleryków, które później przeznaczono dla młodzieży oazowej. W 1966 roku, a także w latach następnych zmieniono wystrój świątyni oraz przerobiono wejście do kościoła i na wieżę. W roku 1971 kościół lubomierski, podobnie jak i cała wieś, otrzymał oświetlenie elektryczne.
W latach sześćdziesiątych w głównym ołtarzu kościoła umieszczono, czczony przez miejscową ludność, XVII-wieczny obraz Matki Bożej, nazwanej „Królową Gorców”. Najprawdopodobniej pochodził on z cerkwi na Pacławiu, dlatego też greckokatolicka Kuria Biskupia w Przemyślu poprosiła o jego zwrot. Przekazania obrazu dokonała delegacja wiernych z Lubomierza ze swoim proboszczem 29 czerwca 1993 roku w greckokatolickiej katedrze w Przemyślu. W ołtarzu głównym, w miejscu dotychczasowego obrazu, umieszczono figurę Matki Bożej. Na zasuwanym obrazie znajduje się natomiast św. Józef, patron miejscowej parafii. Na terenie parafii istnieje jeszcze kościół filialny. Jest to kaplica pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego zbudowana na Rzekach. Została ona oddana do użytku i poświęcona w roku 1991. W latach 2011-2013 przeprowadzono przebudowę kościoła parafialnego, przedłużona została nawa główna, przebudowana została wieża, a cały kościół został ocieplony.
Red. Renata Ogiela