List abpa Marka  (Wybrane fragmenty)

Nasz arcybiskup Marek Jędraszewski napisał do nas bardzo ważny list.
Jest on umieszczony stronie internetowej naszej parafii.
Zachęcam, aby go w całości przeczytać.
Z tego listu poruszę niektóre ważne dla nas tematy.

Umiłowani Bracia i Siostry!

1. Gorąco proszę wszystkich o modlitwę indywidualną i rodzinną. Włączajmy się codziennie wieczorem o godz. 20.30 w ogólnonarodową modlitwę różańcową transmitowaną przez internet z wielu kościołów i kaplic.

2. Wraz z modlitwą podejmujmy post. W szczególny sposób proszę o podjęcie postu dzisiaj w piątek. Ofiarujmy go w intencji zwycięstwa nad pandemią koronawirusa.

3. Zachęcam wszystkie rodziny, aby dzisiaj w piątek lub w sobotę, przeżyły rodzinne nabożeństwo pojednania. Zapewne nie wszyscy będą mogli w tym roku przystąpić do sakramentalnej spowiedzi, ale wspólna modlitwa pokutna, przeżywana w domu, może być ważnym wydarzeniem na drodze wielkopostnego nawrócenia. Pomocą będą przygotowane dla was 2 teksty nabożeństwa zamieszczone na stronie internetowej Parafii. Zachęcamy do skorzystania
z jednego z nich.

4. W pierwszy piątek miesiąca, a jeszcze bardziej przed świętami paschalnymi wielu wierzących pragnie przystąpić do sakramentu pokuty. W tym roku nie dla wszystkich będzie to możliwe, dlatego zachęcam do skorzystania
z możliwości zyskania odpuszczenia grzechów przez akt żalu doskonałego. Penitencjaria Apostolska przypomina o takiej możliwości w dokumencie ogłoszonym 20 marca br. Czytamy w nim: „Tam, gdzie poszczególni wierzący znajdują się w bolesnej niemożności uzyskania rozgrzeszenia sakramentalnego, należy pamiętać, że żal doskonały, płynący z miłości do Boga nad wszystko umiłowanego, wyrażony w szczerej prośbie o przebaczenie (takiej, jaką penitent jest obecnie w stanie wyrazić), i któremu towarzyszy stanowcze postanowienie, aby jak najszybciej przystąpić do spowiedzi sakramentalnej, uzyskują przebaczenie grzechów, nawet śmiertelnych. (por. KKK, nr 1452)”. Wierni, którzy chcą skorzystać z tej możliwości, powinni ją głęboko przemyśleć
i przemodlić. Nie może to być akt powierzchowny. Zachęcam do skorzystania
z pomocy, które będą zamieszczone na stronie internetowej naszej archidiecezji.

5. Przypominam, że obowiązek przyjęcia Komunii Świętej okresie Wielkanocy można spełnić do uroczystości Trójcy Świętej, czyli w tym roku do 7 czerwca.

6. Gorąco zachęcam do zyskiwania każdego dnia odpustu zupełnego, również tym, którzy pozostają w domach.

7. Wielkim pragnieniem ludzi wierzących jest sakramentalne zjednoczenie
z Jezusem w Komunii Świętej. Wielu z was jest w tych dniach pozbawiona możliwości przyjmowania Komunii Świętej, dlatego potrzebne jest przybliżenie  nauki Kościoła na temat tzw. Komunii duchowej. Również to przeżycie, podobnie jak wzbudzenie doskonałego aktu żalu, aby uzyskać przebaczenie grzechów, jest dla wielu wiernych czymś nowym, dlatego trzeba się do niego dobrze przygotować. Odpowiednie pomoce na ten temat zostaną zamieszczone na stronie internetowej naszej archidiecezji. (Można je zamieścić również
na stronach parafialnych.)

8. Niektórzy przeżywają dziewięć pierwszych piątków miesiąca i pięć pierwszych sobót. Należy pamiętać, że sytuacje nadzwyczajne, a taką mamy teraz, nie powodują przerwy w ciągłości tej modlitwy. Po ustaniu pandemii można ją będzie dalej kontynuować. Zachęcam natomiast wszystkich, którzy przeżywają te nabożeństwa, aby w te dwa dni przyjęli Pana Jezusa w sposób duchowy, po odpowiednim akcie skruchy, o czym była mowa powyżej.

9. Pandemia koronawirusa sprawiła, że rodziny są razem, że mają dla siebie czas, że mogą więcej ze sobą rozmawiać, a także więcej się wspólnie modlić. Była to mocna tradycja rodzin chrześcijańskich. Jesteśmy na nowo zaproszeni,
a nawet przynagleni, aby do tej pięknej tradycji powrócić.

10. Na wszystkie przeżycia, a szczególnie na podwójną walkę, jaką przeżywamy, czyli walkę z grzechem i walkę z koronawirusem, udzielam wszystkim pasterskiego błogosławieństwa.

† Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski

Zachęcam wszystkie rodziny, aby w piątek lub w sobotę przed Niedzielą Palmową, przeżyły rodzinne nabożeństwo pojednania. Zapewne nie wszyscy będą mogli w tym roku przystąpić do sakramentalnej spowiedzi, ale wspólna modlitwa pokutna, przeżywana w domu, może być ważnym wydarzeniem na drodze wielkopostnego nawrócenia. Można odczytać fragment Pisma Świętego, odmówić wybrane modlitwy, a następnie przeprosić Boga za grzechy oraz przeprosić się nawzajem za wszystko, co raniło członków rodziny. W czasie spowiedzi powszechnej mówimy, że zgrzeszyliśmy „myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem”.

Nabożeństwo pojednania w rodzinach

Wszystkie rodziny w parafii św. Józefa w Lubomierzu są proszone, aby w piątek lub w sobotę przed Niedzielą Palmową, przeżyły rodzinne nabożeństwo pojednania.

Dobrze by było, by każdy w domu przygotował się wcześniej do nabożeństwa osobiście: zrobił sobie rachunek sumienia, przeżył głęboki żal za grzechy, szczerze postanowił poprawę i wewnętrznie pragnął pogodzenia się z bliźnimi i pojednania z Bogiem.

Przed nabożeństwem przygotować: stół – nakryć go obrusem, postawić na nim Krzyż, świecę i Pismo Święte. Można wyznaczyć między sobą osoby, które będą miały następujące zadania: prowadzenie nabożeństwa (najlepiej ojciec rodziny), rozpoczynanie pieśni, czytanie Pisma Świętego (odnaleźć   Łk 15, 11-32), czytanie litanii.

Przebieg nabożeństwa:

1. Nabożeństwo rozpoczynamy pieśnią o charakterze pokutnym (np. „Bądź mi litości, Boże nieskończony” lub „Bliskie jest Królestwo Boże”).

2. Prowadzący (P): Zróbmy znak krzyża –W imię Ojca …”

3. Słowo wstępne: (P): Przychodzimy spotkać się z Bogiem miłosiernym, odpuszczającym człowiekowi grzechy. Chociaż nie w pełni przeżyjemy to spotkanie przez to, że nie pójdziemy dzisiaj do spowiedzi, to mimo tego mamy już możliwość powrotu do Boga i przemiany życia.

4. Modlitwa (P): Módlmy się: Ojcze Święty i miłosierny, który z mocą i miłością pociągasz do siebie swoje przybrane dzieci, + uwolnij nas od pychy i stwórz w nas nowe serce, * otwarte na przyjęcie daru życia Twojego Syna. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. W. Amen 

5. (P): Najodpowiedniejszym fragmentem Pisma Świętego mówiącym o powrocie do  Boga Ojca jest przypowieść o synu marnotrawnym i jego miłosiernym ojcu (Łk 15, 11-32) – przeczytać wybrany fragment Ewangelii.

6. Po przeczytaniu Ewangelii (P): Odpuszczenie grzechów jest jednym z największych darów Bożych, ale dokonuje się przy współudziale człowieka. Bóg ciągle czeka na człowieka – ten zaś powinien dostrzec w sobie zło, przepraszać za nie Boga, dążyć do poprawy życia i naprawienia wyrządzonego przez siebie zła.

7. (P): W ciszy zróbmy rachunek sumienia i przeprośmy Boga za nasze grzechy. (chwila ciszy)

8. (P): Odmówmy spowiedź powszechną: (jak we Mszy św.) „Spowiadam się Bogu wszechmogącemu …”

9. (P): Modląc się litanią przebłagalną prośmy Boga o odpuszczenie grzechów:

Kyrie, elejson! Chryste, elejson! Kyrie, elejson!
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
Panie wcielony,
Miłośniku dusz,

Zbawco grzeszników,
Który przyszedłeś szukać tych, co zginęli,

Przez powitanie syna marnotrawnego,
Przez Twoją litość dla niewiasty cudzołożnej,
Przez Twoją miłość do Magdaleny, która wiele umiłowała,

Przez Twoje upominające wejrzenie, po którym Piotr zapłakał,
Przez Twoje wspaniałomyślne słowa do łotra na krzyżu, zmiłuj się nad nami.
My, grzeszni, błagamy Ciebie, usłysz nas.
Abyśmy umieli sami siebie osądzić i przez to uniknęli Twojego sądu, usłysz nas.
Abyśmy wydali dobre owoce pokuty, usłysz nas.
Aby grzech nie królował w naszych ciałach śmiertelnych, usłysz nas.
Abyśmy z lękiem i drżeniem pracowali dla naszego zbawienia, usłysz nas.
Synu Boży, usłysz nas.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami,

(P): Módlmy się: Udziel, błagamy Cię, Panie, Twoim wiernym przebaczenia i pokoju, aby byli oczyszczeni ze wszystkich występków i mogli służyć Tobie w pokoju ducha, przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

10. (P): Módlmy się do naszego Boga Ojca jak nas nauczył Jezus Chrystus: „Ojcze nasz …”

11. (P): Teraz przekażmy sobie znak pokoju i pojednania (podając sobie ręce lub w inny sposób)

12. (P): Boże mój, dziękuję Ci za Twą wielką dobroć, za przebaczenie grzechów. Dziękuję Ci za życie łaski, które mi dałeś. Umocniłeś mnie do walki z grzechem. Pragnę pamiętać, jaką cenę zapłacił Chrystus, aby obdarzyć mnie dobrem Pomóż mi wytrwać w postanowieniach i więcej nie grzeszyć. Amen.

13. Pieśń na zakończenie: np. „Pewnej nocy łzy z oczu mych…” lub „Kiedy w jasną, spokojną, cichą noc”

Nabożeństwo rozpoczynamy pieśnią o charakterze pokutnym (np. Bliskie jest Królestwo Boże) albo pieśnią ukazującą dobroć i miłosierdzie Boga (np. „Kiedyś, o Jezu”, czy też Bóg jest miłością). W słowie wstępnym celebrans powinien ukazać cel nabożeństwa – przychodzimy spotkać się z Bogiem miłosiernym, odpuszczającym człowiekowi grzechy. Chociaż jeszcze nie w pełni przeżyjemy to spotkanie, mamy już możliwość powrotu do Boga i przemiany życia. Najodpowiedniejszym do tego nabożeństwa fragmentem Pisma Świętego jest przypowieść o synu marnotrawnym i jego miłosiernym ojcu (Łk 15, 11-32 – OP nr 185, s. 163). Można oczywiście rozbudować Liturgię Słowa, posługując się tekstami zawartymi w księdze Obrzędy Pokuty. Na podstawie ewangelicznej przypowieści można w homilii jeszcze raz ukazać pięć warunków sakramentu pokuty, jako drogę powrotu do Boga na wzór marnotrawnego syna. Dzieci powinny dostrzec, że odpuszczenie grzechów jest jednym z największych darów Bożych, ale dokonuje się przy współudziale człowieka. Bóg ciągle czeka na człowieka – ten zaś powinien dostrzec w sobie zło, przepraszać za nie Boga, dążyć do poprawy życia i naprawienia wyrządzonego przez siebie zła. Z wielkim naciskiem należy podkreślać, że do spowiedzi człowiek powinien być dobrze przygotowany. Część tego przygotowania ma miejsce jeszcze w domu (rachunek sumienia, żal za grzechy, postanowienie poprawy, pogodzenie się z bliźnimi), część w kościele – modlitwa o dobrą spowiedź, skupienie i wyciszenie w oczekiwaniu na spowiedź. Po spowiedzi nie może nigdy zabraknąć dziękczynienia za odpuszczenie grzechów, zadośćuczynienia Bogu i bliźniemu oraz wysiłku zmierzającego do realizacji dobrych postanowień.
Bezpośrednio po homilii, następuje prowadzony przez celebransa rachunek sumienia. Nie może on jednak trwać zbyt długo, żeby dzieci nie uległy rozproszeniu. We wspólnym rachunku sumienia trzeba zatem zwrócić uwagę dzieci na to, iż niezależnie od wspólnego rachunku sumienia, każdy powinien sam przypomnieć sobie swoje grzechy. Pomocą w tym służą nam książeczki do nabożeństwa. Po rachunku sumienia dzieci oraz wszyscy zgromadzeni odmawiają spowiedź powszechną (jak we Mszy św.). Następnie w litanijnej modlitwie przebłagalnej proszą Boga o odpuszczenie grzechów. Modlitwę tę można przeprowadzić na kilka sposobów. Wezwania może podawać celebrans a dzieci powtarzają aklamację. Do podawania uprzednio przygotowanych wezwań można zaangażować dzieci. W mniejszej grupie dzieci można poprosić, aby wezwania były podawane spontanicznie. Wiele wzorów modlitwy litanijnej znajduje się w „Obrzędach Pokuty” (nr 55, s. 53-57; numery 196-203, s. 172-181; nr 50, s. 221). Litanię przebłagalną kończymy Modlitwą Pańską.
Nabożeństwo można ubogacić innymi elementami, zwłaszcza w przypadku mniejszej grupy uczestników. Można wprowadzić znak pokoju i pojednania (z kolegami i koleżankami, rodzicami i innymi domownikami, nauczycielami i katechetami). Jeżeli przekazywanie tego znaku w kościele wywołałoby zbyt dużo zamieszania, należy zachęcić dzieci, aby pogodziły się z bliźnimi i przeprosiły ich po zakończeniu nabożeństwa, w szkole, w domu, czy przy innej dogodnej okazji. Można też poprosić dzieci, aby głośno wypowiedziały swoje postanowienia, dotyczące poprawy życia. Potem można wspólnie pomodlić się o siłę do ich wypełnienia. Ostatnim elementem nabożeństwa jest wspólne dziękczynienie (np. w formie psalmu responsoryjnego lub pieśni), końcowa modlitwa celebransa i uroczyste błogosławieństwo (wzory tych elementów: OP nr 204-222, s. 182-194). Śpiewem kończącym nabożeństwo może być pieśń Pewnej nocy…
W nabożeństwie nie może oczywiście zabraknąć słowa skierowanego do rodziców. Należy przypomnieć, że przystępowanie do sakramentu pokuty będzie wtedy owocowało w życiu dzieci, jeśli będą sumiennie zachowywane wszystkie warunki tego sakramentu i jeżeli dzieci będą przystępować do niego systematycznie. Już w tym momencie trzeba zapowiedzieć rodzicom, że dopełnieniem inicjacji sakramentalnej będzie praktyka odprawiania „pierwszych piątków miesiąca” w klasie III. Istotną sprawą jest tu dobry przykład ze strony rodziców, rodzeństwa i innych ludzi. Spotkanie z rodzicami w czasie tego nabożeństwa jest okazją do zachęty, aby przystąpili do sakramentu pokuty w Wielkim Poście, w okresie bezpośrednio poprzedzającym I Komunię św. i w wielu innych sytuacjach. Można wprost powiedzieć, że przygotowanie dzieci do życia sakramentalnego daje niejednokrotnie okazję samym rodzicom powrotu do Boga.

Nabożeństwo pokutne dla młodzieży

ks. Mariusz Słonina